امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
دو گونه پژوهش: نقادی، و تحلیلی
#1
ورود به یک مسأله ی علمی با دو راه متفاوت صورت می گیرد:
نقد متن محور: در این روش در ابتدا مسأله ای در ذهن وجود ندارد. بلکه محقق در ضمن بررسی کلمات دیگران به نکات ابهام یا اشکالی بر می خورد که همان ها را به عنوان مسأله ای در نظر گرفته و در پی نقد یا حل اشکالات است. این روش برای ابتدای کار پژوهشی مناسب است؛ اما نباید به صورتی شود که محقق از روش بعدی بهره نگیرد. زیرا با عادت به این روش، قدرت ابتکار ذهن به کندی می گراید. در این حالت ذهن بیش تر می تواند ناقد نظریات باشد تا مبتکر نظریه. لذا از نکات بسیاری که در کلمات متقدمین نیامده محروم می ماند.
تحلیل مسائل نو: در این شیوه، محقق دنبال راه های جدید و پیشنهادات ابتکاری است. طبیعی است در مرور زمان با توجه به پیشرفت دقتهای علمی نیاز است قسمتهایی از مسائل هر علم به شکل نو بازسازی و تحلیل شوند.
متأسفانه بیش تر تحقیقات حوزوی ما منحصر به نوع اول شده است. نهایت انتظاری که امروزه می توان از یک طلبه یا استاد موفق داشت اینست که با کلمات علماء آشنا بوده و بتواند به خوبی آن ها را نقد یا تحلیل کند. دروس خارج ما را غالبا بررسی اقوال فقهاء متأخر تشکیل می دهد. گرجه در همین تالار از افادات دوستان عزیز استفاده می کنیم، اما اگر دقت کرده باشید حجم عمده ی مطالب ارسالی را نقل نظریات اساتید و علماء و گفتگو در مورد آنها تشکیل می دهد.
kotob_sh@
پاسخ
 سپاس شده توسط محمد 68


پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان