امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
اطلاق مقامی در کلام مرحوم آخوند
#1
با تتبع در کلمات مرحوم آخوند این مطلب به دست میاید که ایشان اطلاق مقامی را در دو جا میداند یکی جایی که مولا در بیان تمام غرضش باشد. مثلا در مقام تعلیم باشد. مثلا شارع کیفیت وضو را گفت و همه ی خصوصیات را بیان کرد ولی وقتی به ترتیب مسح دو پا رسید نگفت اول مسح پای راست بعد مسح پای چپ. در این جا با اطلاق مقامی وجوب ترتیب بین مسح پای راست و چپ نفی میشود. مورد دیگر در کلام ایشان نسبت به قیود مغفول عنها است. یعنی اگر قیدی به گونه ای بود که مردم از آن غافل بودند و شارع هم ان را بیان نکرد معلوم میشود که معتبر نیست. مثل قصد وجه و تمییز که مردم از ان غالفل هستند. 
بعد مرحوم اخوند ادعا کرده است که تقیید قصد امر هیچ کدام از این دو مورد نیست پس برای اثبات اصل توصلیت نمیتوان به اطلاق مقامی تمسک جست؟
پاسخ
#2
(13-اسفند-1397, 17:05)خیشه نوشته: با تتبع در کلمات مرحوم آخوند این مطلب به دست میاید که ایشان اطلاق مقامی را در دو جا میداند یکی جایی که مولا در بیان تمام غرضش باشد. ...مورد دیگر در کلام ایشان نسبت به قیود مغفول عنها است. یعنی اگر قیدی به گونه ای بود که مردم از آن غافل بودند و شارع هم ان را بیان نکرد معلوم میشود که معتبر نیست. مثل قصد وجه و تمییز که مردم از ان غالفل هستند. 
بعد مرحوم اخوند ادعا کرده است که تقیید قصد امر هیچ کدام از این دو مورد نیست پس برای اثبات اصل توصلیت نمیتوان به اطلاق مقامی تمسک جست؟

اولا که این دو مورد از هم جدا نیست زیرا مورد دوم تا به اول باز نگردد قرار نیست اطلاق مقام جاری شود زیرا حتی اگر قیدی مغفول عنه عند العرف باشد مولا باید در مقام بیان موقفش نسبت به آن قید باشد و الا اگر نباشد آن کسی که غافل است بخاطر غفلتش معذور است ولی اگر غافل نیست و احتمال قید بودن را می دهد دیگر نمی تواند به اطلاق تمسک کند چون مولا در مقام بیان نیست .
ثانیا در مورد امثال قصد وجه چرا اطلاق مقامی جاری نباشد مگر مولا در مجموع شریعت در مقام بیان کیفیت امتثال مکلفین نمی باشد چون کیفیت امتثال هم در تحصیل غرضش دخالت دارد.
پاسخ
#3
جواب اولا شما این است که شاید در بعضی موارد این دو مورد با هم اجتماع داشته باشند. اما در بعضی موارد از همدیگر متمایز هستند. مثلا اگر مولی در مقام بیان باشد اما یک قیدی را بیان نکرد و آن قید مغفول عنه نیست، نمیتوان بر گردن مولی گذاشت که در غرضش دخیل نیست. زیرا ممکن است شارع در مقام بیان باشد ولی چون عرف خودشان این مطلب را میدانند، ایکال به عرف کرده باشد. بر خلاف مورد اول که صرف در مقام بیان بودن کفایت میکند.
پاسخ
#4
نسبت به ثانیا شما هم گفته میشود که شما موید مرحوم اخوند هستید. مرحوم اخوند اطلاق مقامی را در قصد وجه جاری میداند.
پاسخ
#5
(14-اسفند-1397, 20:33)خیشه نوشته: جواب اولا شما این است که شاید در بعضی موارد این دو مورد با هم اجتماع داشته باشند. اما در بعضی موارد از همدیگر متمایز هستند. مثلا اگر مولی در مقام بیان باشد اما یک قیدی را بیان نکرد و آن قید مغفول عنه نیست، نمیتوان بر گردن مولی گذاشت که در غرضش دخیل نیست. زیرا ممکن است شارع در مقام بیان باشد ولی چون عرف خودشان این مطلب را میدانند، ایکال به عرف کرده باشد. بر خلاف مورد اول که صرف در مقام بیان بودن کفایت میکند.
 در فرض شما اگر عرف می داند آن قید لازم است هیچ یک از اطلاق مقامی ها جاری نیست و اگر در عین التفات و عدم غفلت شک دارد لازم است یا نه اطلاق مقام به نحو اول جاریست و به نحو دوم جاری نیست ولی این نقضی به عرض بنده نیست چون عرض بنده این نیست که این دو همه چا با هم مجتمع اند بلکه می گویم عام و خاص مطلق اند یعنی اگر خواستیم اطلاق مقامی به نجو دوم را جاری کنیم بدون اطلاق مقامی به نحو اول نمیشود یعنی نحو دوم مصداقی از نحو اول است لذا شما برای رد عرض بنده باید مثالی بزنید که اطلاق مقامی به نحو دوم جاری شود ولی به نحو اول جاری نشود و من هنا یظهر مثال شما بر عکس آن چیزی است که برای رد عرض بنده لازم دارید چون در مثال شما اطلاق مقامی به نحو اول تصویر میشود ولی به نحو دوم تصویر نمیشود و در عام خاص مطلق هم همین است .
پاسخ
#6
(14-اسفند-1397, 20:36)خیشه نوشته: نسبت به ثانیا شما هم گفته میشود که شما موید مرحوم اخوند هستید. مرحوم اخوند اطلاق مقامی را در قصد وجه جاری میداند.

خوب قصد وجه را ایشان جاری دانسته چرا در قصد امر جاری ندانسته اند مگر مولا در مجموع شریعت در مقام بیان کیفیت امتثال ار جمله لزوم قصد امر یا عدم لزوم آن نیست ؟
ایا استاد گنجی حفظه الله بیانی ارائه کردند در تفکیک بین قصد وجه و قصد امر .
پاسخ


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  معنای ماده منتسبه در کلام مرحوم نائینی( بحث واجب معلق) خیشه 0 41 11-آذر-1398, 19:23
آخرین ارسال: خیشه
  تقدم اطلاق شمولی بر بدلی در موارد تعارض بالذات خیشه 0 71 4-آذر-1398, 17:20
آخرین ارسال: خیشه
  نکته ظریف عدم اجرای برائت در قصد امر از منظر مرحوم آخوند خیشه 1 631 21-اسفند-1397, 18:21
آخرین ارسال: سید محسن حائری
  پذیرفتن دو داعی برای تحقق قربی شدن عمل از سوی مرحوم خویی خیشه 2 834 30-بهمن-1397, 07:29
آخرین ارسال: خیشه
  ادعای عجیب مرحوم آغا ضیا در بحث کشف ملاکات خیشه 8 1,657 24-بهمن-1397, 08:47
آخرین ارسال: مسعود عطار منش
  فرق بین متعلق و موضوع از منظر مرحوم نائینی و مرحوم خویی خیشه 3 944 13-بهمن-1397, 11:42
آخرین ارسال: سید محسن حائری
  لزوم حسن فاعلی در تحقق امتثال و سقوط تکلیف( نظریه مرحوم نائینی) خیشه 8 1,709 30-دي-1397, 09:13
آخرین ارسال: خیشه
  لغو آکدیت جمله های خبریه در مقام انشاء در وجوب توسط مرحوم خویی خیشه 0 677 6-دي-1397, 13:10
آخرین ارسال: خیشه
  مرحوم خویی:صحت حمل و صحت سلب علامت تبادر نیست خیشه 1 1,240 25-آذر-1397, 16:25
آخرین ارسال: مسعود عطار منش
  مرحوم خوئي ره: استصحاب اماره است. اشکذری 0 2,103 23-بهمن-1394, 23:05
آخرین ارسال: اشکذری

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان