امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
ثمره بحث از معنای حرفی در مورد امکان تمسک به هیئت
#1
 یکی از ثمراتی که برای بحث از معنای حرفی مطرح شده این است که برای نفی وجوب تخییری و کفائی به اطلاق هیئت تمسک می شود. به عنوان مثال وقتی تعبیر «اعتق رقبة» به کار برده می شود، هیئت امر اقتضاء می کند که حتی اگر عدل دیگری مثل روزه شصت روز انجام شود، هنوز عتق رقبه واجب است و لذا وجوب تعیینی عتق رقبه ثابت می شود. علاوه بر اینکه اطلاق صیغه امر اقتضا می کند که حتی اگر فرد دیگری این واجب را انجام دهد، وجوب بر جای خود پابرجا خواهد بود که عینی بودن وجوب ثابت خواهد شد. این اثر مترتب بر این است که هیئت که معنای حرفی است، کلی بوده و قابل تقیید باشد؛ چون اگر هیئت که معنای حرفی است، جزئی باشد، اساساً قابل تقیید نیست و در فرضی که تقیید ممکن نباشد، اطلاق هم ممکن نخواهد بود.

استاد شهیدی دام ظله از این ثمره سه پاسخ ذکر کرده اند:
1- برای تقیید لازم نیست که در همان صیغه امکان تقیید وجود داشته باشد، بلکه همین که برای مولی امکان وجود داشته باشد که نحوه کلام خود را تغییر داده و از اسم استفاده کرده و تقیید بزند، کافی است که در صورت استفاده از صیغه امر اطلاق استفاده شود.
2- عدم امکان تقیید هیئت از مواردی است که نوع مردم نسبت به آن توجهی ندارند و لذا در نزد عامه امکان تقیید وجود دارد، در نتیجه اطلاق گیری صورت می گیرد. نکته مهم این است که اطلاق گیری فرع بر برهان نیست بلکه متفرع بر ظهور عرفی است.
3- فرضا اگر تقیید از طریق هیئت ممکن نباشد، تقیید از ناحیه ماده ممکن است.

درس خارج اصول استاد شهیدی، 98.09.11

جهت مشاهده تفصیل پاسخ های استاد شهیدی اینجا کلیک کنید.
پاسخ
#2
(17-آذر-1398, 19:09)مهدی منصوری نوشته:  اگر هیئت که معنای حرفی است، جزئی باشد، اساساً قابل تقیید نیست و در فرضی که تقیید ممکن نباشد، اطلاق هم ممکن نخواهد بود.

اینکه هیئت جزیی باشد قابل تقیید نیست کلام صحیحی نیست. این خلط از شیخ انصاری ناشی شده است. ایشان خیال کرده است که جزئی در اینجا جزیی به معنای منطقی است یعنی مایمتنع صدقه علی کثیرین پس تقیید بردار نیست. ولی شهید صدر می فرماید جزیی به معنای خصصویت طرفین است.طبق کلام شهید صدر ثمره ای برای معنای حرفی وجود ندارد
و لكنّ الصحيح: أنّ كون المعنى‏ الحرفيّ جزئيّاً ليس بمعنى‏ ما لا يقبل الصدق على‏ كثيرين لكي يستحيل فيه التقييد و الإطلاق، بل هو قابل لذلك تبعاً لقابليّة طرفيه‏، و إنّما هو جزئيّ بلحاظ خصوصيّة طرفيه، بمعنى‏ أنّ كلّ نسبةٍ مرهونة بطرفيها؛ و لا يمكن الحفاظ عليها مع تغيير طرفيها.دروس فی علم الاصول
 
 
پاسخ


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  چند مثال برای استعمال لفظ در اکثر از معنای واحد مهدی منصوری 3 289 22-اسفند-1398, 22:45
آخرین ارسال: مهدی خسروبیگی
  نگرشی به اهمیت بحث استعمال لفظ در اکثر از معنای واحد در فقه مهدی منصوری 0 151 19-اسفند-1398, 13:11
آخرین ارسال: مهدی منصوری
  جدلی بودن تمسک به «لا يَنالُ عَهْدِي الظّالِمِينَ» در روایات مهدی منصوری 0 145 8-اسفند-1398, 22:36
آخرین ارسال: مهدی منصوری
  امکان تصویر جامع صحیحی یا أعمی به واسطه استفاده از «أو» مهدی منصوری 1 223 30-بهمن-1398, 09:02
آخرین ارسال: مسعود عطار منش
  دو مثال برای ثمره بحث از وضع الفاظ برای صحیح یا أعم مهدی منصوری 0 160 27-بهمن-1398, 18:57
آخرین ارسال: مهدی منصوری
  بررسی امکان وضع تعیینی استعمالی مهدی منصوری 0 178 10-بهمن-1398, 14:33
آخرین ارسال: مهدی منصوری
  ثمره حقیقت شرعیه شدن عنوان «خمس» مهدی منصوری 0 203 8-بهمن-1398, 12:02
آخرین ارسال: مهدی منصوری
  نگاهی به علامیت صحت حمل بر معنای حقیقی و وابستگی آن بر معنای اراده شده مهدی منصوری 1 274 30-دي-1398, 21:18
آخرین ارسال: مهدی خسروبیگی
  کارائی حمل شایع صناعی در کشف معنای حقیقی مهدی منصوری 0 193 29-دي-1398, 22:52
آخرین ارسال: مهدی منصوری
  بررسی ظهور خصوص ذوالقرینه یا مجموع ذوالقرینه و قرینه در معنای مجازی مهدی منصوری 0 207 27-دي-1398, 17:04
آخرین ارسال: مهدی منصوری

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان