امتیاز موضوع:
  • 0 رای - 0 میانگین
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
اشکال به مرجحیت «أحدثیت» مستفاد از برخی روایات
#1
مناقشه در مرجحیت أحدثیت
در مورد مرجحیت احدثیت خبر می توان به دو نکته اشاره کرد:
الف: اختصاص به زمان معصومین به جهت وجود شرائط تقیه در آن زمان
با توجه به اینکه دو خبر متعارض ناظر به حکم شرع هستند و احتمال نسخ عرفی نیست، اخذ به خبر احدث خلاف مرتکز عرفی است و لذا ظهور عرفی روایات مربوط به مرجحیت احدثیت با توجه به شرائط شیعه در زمان ائمه علیهم السلام که شرائط تقیه بوده است، این گونه خواهد بود که امام علیه السلام در خبر جدید خطاب به یک یا تعدادی از مکلفین، بر خلاف کلام سابق خود اوامری متناسب با شرائط مخاطب یا مخاطبین بیان کرده اند که این حکم، موافق وظیفه ثانویه مخاطب بوده است. البته گاهی امام علیه السلام فتوا به حکمی می دهند که در مورد مخاطب ثابت است، اما آن حکم ناشی از شرائط ناشی از تقیه مخاطب است و تا زمانی که شرائط تقیه باقی باشد، آن حکم هم باقی خواهد بود.
ب: اختصاص به خبر قطعی الصدور از باب قدر متیقن

نکته دیگر در مورد مرجحیت احدثیت که در کلام شهید صدر در بحوث مطرح شده این است که فرضا اگر این روایات دلالت بر ترجیح خبر أحدث داشته باشد، با توجه به اینکه این مطلب خلاف مرتکز است، باید به قدر میتقن اخذ شود. برای روشن شدن قدر متیقن هم باید به دو نکته توجه شود. اول: مخاطب معاصر امام علیه السلام بوده است. دوم: مورد روایت کنانی و حسین بن مختار دو خبر قطعی الصدور است؛ چون در این دو روایت تعبیر «حَدَّثْتُكَ» وجود دارد که با این شرائط که از خود امام علیه السلام شنیده شود، قطع به صدور وجود خواهد داشت.

البته در روایت معلی بن خنیس تعبیر «إِذَا جَاءَ حَدِيثٌ عَنْ أَوَّلِكُمْ وَ حَدِيثٌ عَنْ آخِرِكُمْ» به کار رفته است و لذا فرض نشده است که امام علیه السلام حدیث را بیان کرده باشند و در نتیجه این روایت اختصاص به دو حدیث قطعی ندارد و شامل دو خبر ظنی هم می شود.

حال اگر گفته شود که از بین این سه روایت، اطمینان به صدور یک روایت وجود دارد، قدرمتیقن خبر قطعی الصدور خواهد بود الا اینکه سند روایت معلی بن خنیس که از جهت قطع به صدور اطلاق دارد، پذیرفته شود که صحت سند این روایت مورد قبول همگان نیست؛ چون وثاقت اسماعیل بن مرار در نزد بسیاری ثابت نیست. علاوه بر اینکه معلی بن خنیس توسط نجاشی تضعیف شدید شده است.

نکته دیگر در مورد روایت معلی بن خنیس این است که این روایت نسبت به عصر غیبت اطلاق ندارد؛ چون در این روایت معلی بن خنیس تعبیر «بِأَيِّهِمَا نَأْخُذُ» را به کار برده است و امام علیه السلام هم تعبیر «خُذُوا بِهِ حَتَّى يَبْلُغَكُمْ عَنِ الْحَيِّ فَإِنْ بَلَغَكُمْ عَنِ الْحَيِّ فَخُذُوا بِقَوْلِهِ» را خطاب به او بیان کرده است. علاوه بر اینکه تعبیر«فَإِنْ بَلَغَكُمْ عَنِ الْحَيِّ فَخُذُوا بِقَوْلِهِ» انصراف از حیّ غائب خواهد داشت.








پاسخ


موضوعات مشابه ...
موضوع نویسنده پاسخ بازدید آخرین ارسال
  مناقشه در کلام آخوند خراسانی مبنی بر حمل روایات ترجیح بر استحباب سید رضا حسنی 0 382 7-ارديبهشت-1398, 15:13
آخرین ارسال: سید رضا حسنی
  احتمالات مراد از «المجمع علیه» در روایات باب تعارض سید رضا حسنی 0 348 30-فروردين-1398, 18:17
آخرین ارسال: سید رضا حسنی
  مهم ترین اشکال بر استدلال به مکاتبه حمیری بر اصل تخییر عندالتعارض سید رضا حسنی 7 1,080 10-اسفند-1397, 22:24
آخرین ارسال: سید محمد صادق رضوی
  قرائنی از روایات و تواریخ قدماء بر اینکه معنای أمر فرمان نیست سید رضا حسنی 1 547 9-اسفند-1397, 09:02
آخرین ارسال: مسعود عطار منش
  اشکال  اشکال به مبنای استاد شهیدی در تزاحم در واجبات ضمنیه ابو الخیر 0 778 10-ارديبهشت-1397, 09:16
آخرین ارسال: ابو الخیر
  نکته علمی  اجمال روایات به دو بیان فنی مهدی منصوری 1 1,151 11-بهمن-1396, 14:18
آخرین ارسال: مسعود عطار منش
  اشکال در حجیت اطمینان فقه جواهری 0 1,525 25-مهر-1396, 15:02
آخرین ارسال: فقه جواهری

پرش به انجمن:


کاربران در حال بازدید این موضوع: 1 مهمان